انواع استراتژی ‌های هجینگ (Hedging Strategies)

سرمایه‌گذاری همیشه با ریسک ضررهای مالی همراهه. هرچقدر بازده مورد انتظار بیشتر باشه، ریسک معامله هم بالاتر می‌ره. برای محافظت از سودهای آینده و/یا جلوگیری از از دست رفتن سرمایه، شرکت‌ها، مؤسسات مالی، سرمایه‌گذاران نهادی و معامله‌گران خرد از تکنیک‌های پوشش ریسک یا همون هجینگ استفاده می‌کنن. در این مقاله بررسی می‌کنیم که هجینگ چیه، انواع و استراتژی ‌های هجینگ رو مرور می‌کنیم، مثال‌های کاربردی اون چیه و مزایا و معایبش کدومن.

هجینگ ارزی به‌خصوص در مدیریت ریسک در برابر بی‌ثباتی بازارهای داخلی و جهانی اهمیت زیادی پیدا کرده. اگر می‌خواید به‌جای از دست دادن سرمایه، اون رو رشد بدید، بهتره بدونید هجینگ دقیقاً چیه و چطور می‌شه ازش استفاده کرد.

هجینگ چیست؟

اول از همه، هجینگ رو می‌شه به‌عنوان یک روش بیمه کردن معاملات در برابر ریسک‌های مالی تعریف کرد. این کار از طریق گرفتن موقعیت‌های مخالف یا جبرانی با استفاده از قراردادهای جاری یا آتی، تنوع‌بخشی به سرمایه‌گذاری‌ها، باز کردن دو موقعیت روی دارایی‌های دارای همبستگی مثبت و بسیاری از روش‌های دیگه انجام می‌شه.

نکته مهم اینه که هجینگ و بیمه یکسان نیستن؛ این دو از نظر محتوا، ساختار و نتایج با هم تفاوت دارن. تکنیک‌های هجینگ در واقع مجموعه‌ای از اقداماتی هستن که برای کاهش ریسک‌های قیمتی ناشی از تغییر احتمالی قیمت یک ابزار مالی در بازه زمانی مشخص به کار می‌رن.

مهم‌ترین گروه ریسک‌هایی که در بازارهای مالی پوشش داده می‌شن، ریسک‌های مالی هستن. این ریسک‌ها با استفاده از ابزارهای سرمایه‌گذاری قابل مدیریت و بهینه‌سازی هستن. در همین حال، ریسک‌های بازار یا همون «ریسک‌های قیمتی» بیشترین تمرکز هجینگ رو به خودشون اختصاص می‌دن. این ریسک‌ها به نوسانات قیمت انواع دارایی‌های مالی و کالایی مربوط می‌شن. در این وبسایت بهترین بروکرهای فارکس برای پوشش ریسک رو بخونید.

چند نکته مهم که باید به خاطر داشته باشید:

1. هجینگ ریسک‌های ارزی بیشتر در شرایطی کاربرد داره که احتمال تغییرات نامطلوب قیمت وجود داشته باشه.

2. هدف اصلی هجینگ، انجام اقدامات هدفمند برای مدیریت ریسک‌های قیمتیه.

3. ویژگی مهم هجینگ اینه که هیچ‌وقت کامل و بی‌نقص نیست و نمی‌تونه در همه شرایط ۱۰۰ درصد از موقعیت‌های معاملاتی محافظت کنه. ابزارها و روش‌های هجینگ فقط امکان کنترل، مدیریت و بهینه‌سازی سرمایه رو در بلندمدت فراهم می‌کنن.

به زبان ساده، هجینگ یکی از مهم‌ترین روش‌های مدیریت ریسک‌های قیمتیه که در بسیاری از مواقع جنبه سفته‌بازانه هم داره. شرکت‌های بیمه معمولاً علاقه‌ای به پوشش ریسک‌های بازار یا قیمت ندارن. هجینگ فقط زمانی امکان‌پذیره که از معاملات مشخصی در بازارهای مالی استفاده بشه. بازارهای مالی این امکان رو فراهم می‌کنن که ریسک از یک فعال بازار به فعال دیگه منتقل بشه. هجینگ ارزی معمولاً از طریق معاملات قراردادهای آتی (Futures) یا سایر قراردادهای مشتقه انجام می‌شه.

چرا باید ریسک‌ها را هج کنیم؟

مدیریت ریسک بخش جدایی‌ناپذیر مدیریت مالیه و نادیده گرفتن اون می‌تونه حتی به ورشکستگی منجر بشه. در شرایطی که بازارهای جهانی با چالش‌ها و بی‌ثباتی‌های مختلف روبه‌رو هستن، شناخت و پیش‌بینی ریسک‌های مالی اهمیت بسیار زیادی پیدا می‌کنه.

هجینگ ارزی می‌تونه راه‌حل این مشکل باشه؛ در واقع هیچ استراتژی معاملاتی بدون مدیریت ریسک کامل نیست. به همین دلیله که هجینگ، که بر پایه ابزارهای مشتقه مالی فعالیت می‌کنه، یکی از محبوب‌ترین روش‌های مدیریت ریسک در عملیات مالی بین‌المللی به شمار می‌ره.

مزایای اصلی ابزارهای هجینگ:

• محدود کردن ریسک‌های قیمتی
• افزایش قابلیت پیش‌بینی سودآوری معاملات
• کاهش عدم قطعیت در سیستم مدیریت سرمایه در افق زمانی مختلف
• افزایش ثبات و پایداری پرتفوی سرمایه‌گذاری
• انعطاف‌پذیرتر شدن استراتژی معاملاتی از طریق گسترش ابزارها و روش‌های مدیریت آن‌ها

همون‌طور که از واژه انگلیسی Hedge (به معنی محافظت، سپر یا پوشش) مشخصه، هجینگ به فعالیت‌هایی گفته می‌شه که برای جلوگیری از ضررهای احتمالی ناشی از تغییر قیمت ابزارهای مالی یا کالاها انجام می‌شن.

هجینگ ارزی یکی از روش‌های تثبیت پرتفوی سرمایه‌گذاری یا کسب‌وکار محسوب می‌شه. ابزار مالی هم به هر قراردادی گفته می‌شه که پیامدهای اقتصادی مشخصی داشته باشه و موضوع اون پول یا حق دریافت پول باشه. این ابزارها می‌تونن شامل قراردادهای آتی، اختیار معامله، مطالبات، سفته، سهام، اوراق قرضه، فکتورینگ، فورفیتینگ و موارد مشابه باشن.

معایب هجینگ

با وجود مزایای زیاد، تکنیک‌های هجینگ معایبی هم دارن:

• کاهش پتانسیل سودآوری
• سرمایه شخصی همچنان منبع اصلی جبران خسارت‌های غیرمنتظره است، چون هجینگ معادل بیمه نیست
• حساسیت بالا در بازارهای مالی بی‌ثبات، به‌ویژه در اقتصادهای در حال گذار

با این حال، اگر از دید بلندمدت به معاملات نگاه کنید، استفاده از هجینگ تقریباً اجتناب‌ناپذیره. سودی که معامله‌گران به دست میارن در واقع پاداش پذیرش ریسکه و بدون شناخت اصول و تکنیک‌های هجینگ، موفقیت پایدار در بازارها تقریباً غیرممکنه.

۸ استراتژی برتر هجینگ

استراتژی ‌های هجینگ روش‌هایی هستن که ساختار دارایی‌ها و بدهی‌های مالی رو تغییر می‌دن تا سطح ریسک محدود بشه و از سرمایه محافظت بشه. ابزارهای هجینگ هم قراردادهای مالی مدت‌دار هستن که امکان کاهش ریسک کاهش ناگهانی قیمت دارایی‌ها رو فراهم می‌کنن.

1. متعادل‌سازی ساختاری (Structural Balancing)

این یک استراتژی کاملاً سازمانی و نهادی محسوب می‌شه که توسط بانک‌ها، صندوق‌ها و مؤسسات مالی بزرگ استفاده می‌شه. در این روش، سازمان سعی می‌کنه اسپرد را تثبیت کرده و ریسک ناشی از تغییر نرخ بهره را خنثی کنه.